Van huishoudelijke hulp naar gediplomeerd Helpende plus bij Kennemerhart

Sinds augustus werkt Guillermo (47) 32 uur per week bij Kennemerhart als Helpende plus in opleiding. Vier uur per week gaat hij naar school. De kans om als huishoudelijke hulp door te stromen naar Helpende plus greep hij met beide handen aan. Zo kon hij zichzelf verder ontwikkelen combineren met nóg meer betekenen voor de doelgroep waaraan hij zijn hart heeft verloren.

Als twintiger begon Guillermo in de horeca en werkte hij onder andere in een instellingskeuken van een verzorgingshuis. Tijdens het eten rondbrengen ontstond zijn liefde voor de ouderenzorg. En zo kwam hij terecht als huishoudelijke hulp bij Viva! Zorggroep en later bij Kennemerhart. Toen hij daar de vacature leerling helpende plus tegenkwam, hoefde hij niet lang na te denken.

Guillermo: ‘Ik wilde graag nog meer voor mensen kunnen betekenen. En het antwoord op de vraag die ik tijdens mijn interne sollicitatie kreeg, namelijk ‘welke verandering kun jij maken voor jouw cliënten’ wist ik heel zeker. ‘Aandacht geven’. Daar kun je altijd tijd voor maken. Ouderen hebben over het algemeen geen haast, dus je hoeft ook niet gehaast tewerk te gaan. Ik kan goed praten en werken tegelijk. Zo kom ik vaak zingend binnen en dat vinden mensen leuk. Net als humor en gelukkig hou ik daar zelf ook van. Als ik bijvoorbeeld bezig ben om boodschappen of spullen neer te zetten, is er altijd gelegenheid om een luisterend oor te bieden of zelf iets te vertellen. Dat kan ook heel goed tijdens het ondersteunen bij het aankleden.  Ook loop ik vaak even een huiskamer in. Het gaat dan vaak over muziek of over vroeger.

Tijdens mijn werk als huishoudelijke hulp heb ik veel geleerd. Over ouderen, over wat aandacht voor hen betekent en ook over wat eventueel beter kan. Die kennis neem ik mee in mijn nieuwe baan als helpende plus. De opleiding gaat me goed af. Het is veel leerstof, maar het is niet moeilijk. Daarnaast is het fijn dat ik een vast rooster heb. Daar heb ik ook bewust om gevraagd. Voor mij is dat belangrijk want twee van mijn vier zonen gaan nog naar school. En zo kan ik er naast werk en opleiding ook voor hén zijn.

De toekomst? Die ligt voor mij in de ouderenzorg. Het is leuk en dankbaar werk. Ik hoop dan ook door te stromen naar Verzorgende IG!

Wil jij net als Guillermo werken als (leerling) Helpende plus in de ouderenzorg? Of ga je voor een baan in de huishoudelijke ondersteuning en wil je eventueel doorgroeien naar Helpende plus? Kijk dan eens op onze werkenbij pagina. Daar vind je alle vacatures bij Kennemerhart.

Steeds meer cliënten van Kennemerhart maken gebruik van het Volledig Pakket Thuis, zoals Hanneke. “Ik krijg hulp als iets me zelf niet meer lukt.” Die hulp krijgt ze onder andere van Helpende Plus VPT Isabel.

Het is donderdag, half één. Helpende plus Isabel is zoals elke week bij de 77-jarige Hanneke in haar zorgwoning naast het Reinaldahuis. “Ik geef twee uur individuele begeleiding”, legt Isabel uit. “Dat is onderdeel van het Volledig Pakket Thuis van Hanneke.” Het VPT geeft zelfstandig wonende ouderen de benodigde zorg en aandacht én alle faciliteiten voor de deur. Het is een persoonlijk pakket, afgestemd op wat de cliënt nodig heeft. Zoals de begeleiding die Isabel vanmiddag geeft. “Isabel heeft één van de belangrijkste banen die er zijn”, vindt Hanneke. “Door ziekte kan ik heel veel dingen niet meer zelf doen. Daar helpt Isabel me bij, samen met haar collega’s. Zij zorgen ervoor dat ik zelfstandig kan blijven wonen, met kwaliteit van leven.”

“Waar kan ik u vandaag bij helpen?” vraagt Isabel. “Met de was graag. Mijn bovenarmen doen het niet goed. Ik kan de was zelf doen, maar niet in de droger stoppen.” Hier ondersteunt Isabel bij. Daarna nemen ze samen de administratie door. “En ik heb dit plantje gekregen”, zegt Hanneke. “Wil jij dat op het balkon zetten? En meteen het appelboompje water geven?” Na wat kleine klusjes is het tijd voor koffie. “Dan praten we altijd. Ik kan bij Isabel kwijt wat me dwars zit. Ze is echt een vertrouweling.” “Waardevolle momenten”, vindt ook Isabel. “Het mooiste aan deze begeleiding vanuit het VPT: ik heb écht tijd voor de mensen. Wandelen, samen boodschappen doen, een cake bakken, een spelletje spelen: het kan allemaal. Ik ben zelfs een keer mee geweest naar het stembureau met een cliënt die graag wilde stemmen.”

“Jullie geven me zoveel meer dan alleen zorg”, vindt Hanneke. “Jullie helpen mij als ik vragen heb of als iets me zelf niet meer lukt.” Het Volledig Pakket Thuis is afgestemd op wat Hanneke nodig heeft, naast de ondersteuning van haar mantelzorgers. “Ik krijg ’s ochtends en ’s avonds thuiszorg. En ‘s middags komt een zorgmedewerker een kwartiertje langs, als extra controlemoment.” Een alarm, warme maaltijden aan huis, huishoudelijke ondersteuning: ook dat zit in haar pakket, net als de individuele begeleiding.

Daarnaast maakt Hanneke gebruik van de faciliteiten van het Reinaldahuis. “Ik ga elke week naar dagbestedingslocatie Reinaldahart en naar de gym.” Ook is ze regelmatig te vinden bij de coffee corner in het atrium. “Heel gezellig. Soms ook samen met mijn kleindochter.” Dan, met een lach: “Die vindt de  kroketten daar zo lekker.”

Een moeder, drie dochters en een nicht. Die werken allemaal samen bij De Molenburg. Het begon 25 jaar geleden met die ene enthousiaste nicht…

Even terug naar 1998. In dat jaar liep Michelle stage bij De Molenburg in Schalkwijk. “De collega’s vormden samen één groot team en iedereen hielp elkaar. Ik dacht: ik wil hier niet meer weg.” Nog altijd werkt Michelle samen met leuke collega’s. Vier van hen zijn zelfs familie. Nicht Danique was de eerste die erbij kwam, in 2009. “Ik zei altijd: ik wil niet met ouderen werken, maar met kinderen. Toch kwam ik op mijn zeventiende als oproepkracht bij De Molenburg, op aanraden van Michelle. En ik ben meteen blijven plakken.” Het werken met kinderen? Danique barst in lachen uit. “Dat bleek niets voor mij! Al dat gegil, veel te druk. In de ouderenzorg heb ik mijn plekje gevonden.”

Klasgenoten
Inmiddels is Danique Eerst Verantwoordelijk Verzorgende (EVV’er), net als nicht Michelle en moeder Simone. “Danique en ik hebben nog samen in de klas gezeten”, zegt Simone. “Niemand wist dat we moeder en dochter waren, tot ze een keer ‘mam’ tegen me zei. Iedereen keek verbaasd op.” Simone was van de thuiszorg overgestapt naar De Molenburg. Weer dankzij een tip van Michelle. En na hun moeder volgden ook Djamilla en Daniëlle. “Ik deed de opleiding tot manager retail”, blikt Djamilla terug. “In 2018 kwam ik voor een zomerbaantje bij De Molenburg werken. Aan het eind van de zomer zei ik tegen mijn moeder: ‘Ik wil niet terug naar school. Dit is veel leuker dan werken in een kledingwinkel.’” Danique: “Van Djamilla hadden we het minst verwacht dat ze voor de zorg zou kiezen.” Simone lacht. “Zij is overal vies van.” “Een beetje wel, ja”, knikt Djamilla. “Daarom heb ik eerst een opleiding van drie maanden tot zorghulp gedaan. Zo kon ik kijken: vind ik de zorg wel echt leuk?” Het antwoord? “Ja! Superleuk.” Inmiddels heeft ze een combinatiebaan als helpende plus en planner. “Even dacht ik: collega’s zullen toch niet denken dat ik bij het maken van de roosters mijn familie voortrek?” “Tuurlijk niet!”, klinkt het uit vier kelen. “Op het werk zijn we geen familie, maar goede collega’s.”

Naar de opa’s en oma’s
Sinds 2022 is ook Simones jongste dochter Daniëlle van de partij. “Op de middelbare school had ik hier al stage gelopen. Ik werk nu nog als kookzorghulp, maar binnenkort ga ik de opleiding tot helpende plus doen. Je krijgt bij Kennemerhart alle kans om je verder te ontwikkelen.”Djamilla: “Allemaal hadden we het idee dat de zorg niets voor ons zou zijn. Daarom zijn snuffelstages en vakantiewerk ook zo goed. Dan kunnen jongeren zien hoe leuk werken in de zorg is.” Die jongeren zijn de collega’s van de toekomst, weet ook Michelle. “Daarom is het zo belangrijk dat wij hen op de werkvloer goed begeleiden.” Op die werkvloer weten overigens niet alle collega’s dat het vijftal familie is. “Veel bewoners wel”, zegt Danique. “Die vinden het heel leuk.” Zelfs Daniques 2-jarige zoontje Harley is inmiddels een goede bekende. “Op mijn vrije dag kom ik weleens met hem langs. Dan zegt hij: ‘We gaan naar de opa’s en oma’s.’” Zorgen zit het vijftal in het bloed. “Voor de bewoners is dit hun laatste stationnetje. Ik denk altijd: hoe zou ik het willen voor mijn vader of moeder? Ik vind het belangrijk dat ze zich hier goed voelen”, aldus Simone.

Michelle: “Het is fijn om er voor mensen te zijn. We hebben ook cliënten die weinig familie hebben. Mooi dat zij voelen: ik ben niet alleen, ze zijn er voor me.” “Gisteravond was het heel gezellig met de bewoners”, vult Djamilla aan. “Ze zaten lekker aan een wijntje, we hebben liedjes gezongen. Na afloop kreeg ik een knuffel, omdat ze het zo fijn hadden gehad.” En Daniëlle? Die stopt haar aandacht in een bord lekker eten. “Ik probeer er altijd wat moois van te maken. Dan snijd ik bijvoorbeeld een tomaatje in de vorm van een hart.” “Ik vind het leuk om een bewoner ’s ochtends blij te maken met bodylotion of lippenstift”, aldus Danique. “Of om samen een spelletje te doen of te wandelen.” Tot slot: is het bijzonder, werken met je familie? “Ja”, knikken vijf hoofden. “Maar eigenlijk zijn alle collega’s hier één grote familie.”

Is werken in de zorg misschien ook wel wat voor jou? Ontdek onze openstaande vacatures.