Terwijl de klok richting twaalf gaat en wat tijd werkelijk betekent…

Terwijl de klok richting twaalf gaat, staan we stil bij wat tijd werkelijk betekent
Voor de 95-jarige bewoonster van woonzorgcentrum Meerleven van Kennemerhart is de jaarwisseling geen afsluiting, maar een moment van bewust leven. Haar (schrijf)talent verdwijnt niet met de jaren, het verdiept zich. In Klokslag Twaalf neemt zij ons mee langs herinneringen, geuren en gedachten.

“Maak er wat van”, is de afsluiter. Het lijkt een eenvoudige zin, maar is een levenswijsheid die is gedragen door 95 jaar leven. En daarmee laat zij zien dat vooruitkijken altijd mogelijk blijft — ongeacht leeftijd.

Klokslag Twaalf

Vandaag ga ik voor de 95ste keer het Klokslag Twaalf gebeuren meemaken. Het oude jaar is inmiddels op sterven na dood, maar ik niet. Ik heb nog idealen en wensen die ik graag vervuld zou zien worden.

Via een aantal feesten, andere gedenkwaardige gebeurtenissen en vier seizoenen -als stapstenen in de tijd- is 2025 gekomen waar het nu is. Het was mijn aimabele metgezel, 12 maanden lang. Geen griep of Covid 19 gekregen, geen botbreuken of gelijkwaardige kwetsuren opgelopen en niet beland in het Grote Vergeten. Nog slechts enkele uren en het oude jaar is definitief voorbij.

Het zijn de aangename bakgeuren die door Huize Meerleven waren die mij terug doen denken aan mijn kindertijd. Aan mijn moeder die steevast op Oudjaarsdag tenminste 100 oliebollen bakte want wij hadden een groot gezin en wilden Oud en Nieuw niet zonder dat traditionele gebak beleven. Aanvankelijk waren het perfect gevormde kogelronde exemplaren die zij met een schuimspaan uit de kokende olie opviste. Naarmate de vermoeidheid toesloeg kwamen er echter allerlei vreemd gevormde uitsteeksels aan het baksel. Wij kinderen maalden daar niet om want het was niet minder smakelijk.

Wij deden ook in zeer beperkte mate aan vuurwerk afsteken. Wij kregen elk een staafje in handen dat na ontbranden een klein aantal wegspringende vonken produceerde. We waren er tevreden mee, nog onkundig van de orgie aan licht en geluid waarmee decennia later boze geesten dienen te worden verjaagd.

Oliebollen en appelflappen zijn inmiddels aan mij niet meer besteed. Wat moet een rolstoelgebonden mens immers met al die calorieën.
Een sneetje krentenbrood en een kopje groene thee zijn mij voldoende.

Ik kijk op mijn comtoise, een Franse klok van hoge afkomst die zich het recht toeëigent twee maal twaalf te mogen slaan op het moment suprème. 

Proost dan maar. Op 2026. Ik ga er wat van maken!

Levenservaring krijg je bij Kennemerhart, want verhalen als deze laten zien waarom we doen wat we doen.